قوانین نصب دوربین در مشاعات ساختمان

قوانین نصب دوربین در مشاعات ساختمان

LinkedIn
Telegram
WhatsApp

به اشتراک بگذارید...

خلاصه مطلب

نصب دوربین مداربسته در ساختمان‌ های مسکونی و تجاری یکی از روش‌های مؤثر برای افزایش امنیت، جلوگیری از سرقت و کنترل ورود و خروج افراد است. با این حال، زمانی که قرار است دوربین در قسمت‌های مشترک ساختمان مانند راهرو، پارکینگ، راه‌پله، حیاط و ورودی نصب شود، موضوع فقط به مسائل امنیتی محدود نمی‌شود؛ بلکه حقوق مالکیت مشترک و حریم خصوصی ساکنان نیز اهمیت پیدا می‌کند.

در قوانین ایران، مشاعات ساختمان تحت مالکیت مشترک مالکان قرار دارند و هیچ‌ یک از مالکان نمی‌توانند بدون رعایت حقوق سایر شرکا، به‌صورت خودسرانه درباره تغییر یا استفاده اختصاصی از این قسمت‌ها تصمیم بگیرند. به همین دلیل، نصب دوربین مداربسته در مشاعات باید با رعایت مقررات قانون تملک آپارتمان‌ها و آیین‌نامه اجرایی آن انجام شود.

از طرف دیگر، تصویربرداری از داخل واحدهای مسکونی، انتشار تصاویر خصوصی بدون مجوز قانونی یا دسترسی غیرمجاز به فیلم‌های ضبط‌ شده می‌تواند مسئولیت حقوقی یا کیفری ایجاد کند.

در این مقاله، قوانین نصب دوربین مداربسته در مشاعات ساختمان، شرایط تصمیم‌ گیری در مجمع عمومی، محدوده مجاز تصویربرداری، مسئولیت مدیر ساختمان و الزامات فنی نگهداری تصاویر را بررسی می‌کنیم تا مالکان و ساکنان بتوانند بدون ایجاد اختلاف حقوقی، امنیت ساختمان را افزایش دهند.

بیشتر بخوانید:  پشتیبانی شبکه |  نصب دوربین مداربسته 

آیا نصب دوربین مداربسته در مشاعات ساختمان طبق قوانین ایران مجاز است؟

نصب دوربین مداربسته در قسمت‌ های مشترک ساختمان به‌ خودی‌ خود ممنوع نیست؛ اما برای اجرای آن باید حقوق سایر مالکان و ساکنان رعایت شود. در قوانین ایران، مقررات مشخصی درباره ضرورت اخذ مجوز جداگانه برای تک‌ تک دوربین‌ های ساختمان وجود ندارد، اما قوانین مالکیت مشاع، اداره ساختمان و حریم خصوصی بر نحوه اجرای این کار تأثیر مستقیم دارند.

بررسی قانون تملک آپارتمان‌ها و مالکیت مشاعات

بر اساس ماده ۱ قانون تملک آپارتمان‌ها، مالکیت در ساختمان‌های آپارتمانی شامل دو بخش است: قسمت‌های اختصاصی و قسمت‌های مشترک.

همچنین مطابق ماده ۳ آیین‌ نامه اجرایی قانون تملک آپارتمان‌ها، قسمت‌هایی از ساختمان که به‌ طور مستقیم یا غیرمستقیم مورد استفاده تمام شرکا قرار می‌گیرند، مشاع محسوب می‌شوند و نمی‌توان برای هیچ‌یک از مالکان حق انحصاری نسبت به آن‌ها در نظر گرفت.

ماده ۴ همین آیین‌نامه نیز راهروها، پله‌ها، پاگردها، تأسیسات مشترک و محوطه عمومی ساختمان را از جمله قسمت‌های مشترک معرفی می‌کند.

بنابراین، نصب تجهیزات نظارتی در این بخش‌ها باید با رعایت حقوق سایر مالکان و مقررات مربوط به اداره قسمت‌ های مشترک انجام شود. مدیر ساختمان نیز نمی‌تواند صرفاً بر اساس نظر شخصی خود، هرگونه تغییر یا هزینه جدیدی را به سایر مالکان تحمیل کند.

آیا برای نصب دوربین در مشاعات رضایت همه مالکان لازم است؟

پاسخ این سؤال به مقررات حاکم بر ساختمان، توافق‌ نامه مالکان و نحوه تصمیم‌ گیری درباره امور مشترک بستگی دارد.

مطابق ماده ۶ قانون تملک آپارتمان‌ها، در صورتی که قراردادی بین مالکان وجود نداشته باشد، تصمیمات مربوط به اداره و امور قسمت‌ های مشترک با اکثریت آرای مالکانی اتخاذ می‌شود که بیش از نصف مساحت تمام قسمت‌ های اختصاصی را مالک باشند.

بنابراین، نباید تصور کرد که صرف موافقت نصف به‌ علاوه یک نفر از ساکنان برای نصب دوربین کافی است. ملاک قانونی ماده ۶، ترکیب آرای مالکان و مساحت قسمت‌ های اختصاصی است، نه صرفاً تعداد افراد حاضر یا تعداد واحدهای موافق.

از طرف دیگر، باید میان تصمیم درباره نصب تجهیزات مشترک و اقداماتی که به حریم خصوصی یا حقوق اختصاصی اشخاص آسیب می‌زنند تفاوت قائل شد. حتی تصویب نصب دوربین در مجمع نیز مجوز تصویربرداری نامحدود از زندگی خصوصی افراد نیست.

چه مکان‌هایی برای نصب دوربین مداربسته در مشاعات ساختمان مناسب هستند؟

چه مکان‌هایی برای نصب دوربین مداربسته در مشاعات ساختمان مناسب هستند؟

انتخاب محل نصب دوربین باید بر اساس هدف امنیتی، میزان تردد و محدوده موردنیاز برای نظارت انجام شود. دوربین‌ها باید به‌گونه‌ای قرار بگیرند که نقاط حساس ساختمان را پوشش دهند، اما وارد حریم خصوصی واحدهای مسکونی نشوند.

نصب دوربین در ورودی و خروجی ساختمان

ورودی اصلی ساختمان یکی از مهم‌ترین نقاط برای نصب دوربین مداربسته است؛ زیرا افراد مختلف از جمله ساکنان، مهمانان، نیروهای خدماتی و مراجعه‌کنندگان از این محل عبور می‌کنند.

دوربین ورودی بهتر است زاویه مناسبی برای ثبت ورود و خروج افراد داشته باشد و در عین حال به داخل واحدهای مسکونی یا فضاهای خصوصی مشرف نباشد.

در ساختمان‌های دارای چند ورودی، می‌توان برای هر مسیر دسترسی یک دوربین مستقل در نظر گرفت. همچنین استفاده از دوربین‌های دارای قابلیت دید در شب می‌تواند در ثبت تصاویر هنگام تاریکی مؤثر باشد.

نصب دوربین در پارکینگ و محل عبور خودروها

پارکینگ یکی از نقاط مهم برای نظارت تصویری است؛ زیرا احتمال سرقت خودرو، آسیب به وسایل نقلیه و برخورد میان خودروها در این فضا وجود دارد.

برای پوشش مناسب پارکینگ می‌توان از دوربین‌های سقفی، مدل‌های دارای زاویه دید گسترده و دوربین‌های مخصوص ثبت پلاک استفاده کرد.

با این حال، دوربین نباید به‌گونه‌ای تنظیم شود که بدون ضرورت، تمام جزئیات رفت‌وآمد یا فعالیت‌های شخصی افراد را ثبت کند. بهتر است زاویه دید آن بر مسیرهای عبور خودروها، ورودی پارکینگ و نقاط آسیب‌پذیر متمرکز باشد.

نصب دوربین در راهروها و راه‌پله‌ها

راهروها، پله‌ها و پاگردها طبق ماده ۴ آیین‌نامه اجرایی قانون تملک آپارتمان‌ها از قسمت‌های مشترک ساختمان محسوب می‌شوند.

نصب دوربین در این بخش‌ها می‌تواند برای جلوگیری از ورود افراد ناشناس، سرقت تجهیزات عمومی و بررسی حوادث احتمالی مفید باشد.

با این وجود، دوربین راهرو نباید مستقیماً داخل واحدها را هنگام باز شدن درب نمایش دهد. بهتر است زاویه نصب به سمت مسیر عمومی حرکت افراد تنظیم شود و از قابلیت‌هایی مانند محدوده‌بندی تصویر برای جلوگیری از ثبت بخش‌های خصوصی استفاده شود.

نصب دوربین در حیاط و محوطه عمومی ساختمان

در ساختمان‌هایی که دارای حیاط، فضای سبز یا محوطه مشترک هستند، نصب دوربین می‌تواند به کنترل ورود و خروج و جلوگیری از آسیب به اموال عمومی کمک کند.

در این محل‌ها باید به جهت دوربین و ساختمان‌های مجاور نیز توجه شود. به‌عنوان مثال، اگر زاویه دوربین باعث مشاهده داخل پنجره یا بالکن اختصاصی واحدها شود، باید زاویه تصویربرداری اصلاح شود.

نصب دوربین در چه قسمت‌ هایی از ساختمان می‌تواند نقض حریم خصوصی باشد؟

یکی از مهم‌ ترین موضوعات در قوانین نصب دوربین مداربسته در ساختمان، رعایت حریم خصوصی است. مشاع بودن یک قسمت به این معنا نیست که تمام فعالیت‌ های افراد در آن یا فضاهای مجاور آن بدون محدودیت قابل تصویربرداری باشد.

تصویر برداری مستقیم از داخل واحد های مسکونی

نصب دوربین در راهرو یا مقابل درب واحدها نباید به شکلی باشد که فضای داخلی خانه هنگام باز شدن درب به‌ صورت مستمر و غیرضروری ضبط شود.

حریم خصوصی افراد از حمایت قانونی برخوردار است و تصویربرداری از بخش‌های خصوصی زندگی اشخاص می‌تواند با توجه به شرایط، نحوه ضبط و استفاده از تصاویر، مسئولیت حقوقی یا کیفری ایجاد کند.

به همین دلیل، هنگام نصب دوربین باید زاویه لنز به سمت مسیرهای مشترک باشد و در صورت امکان از قابلیت پوشاندن محدوده‌های خصوصی تصویر استفاده شود.

تصویربرداری از پنجره‌ها و بالکن‌های اختصاصی

پنجره‌ها و بالکن‌های اختصاصی نباید بدون ضرورت و مجوز قانونی در محدوده تصویربرداری دوربین‌های مشاعات قرار بگیرند.

برای مثال، نصب دوربین روی دیوار حیاط به‌گونه‌ای که فضای داخلی اتاق‌ها یا فعالیت‌های خصوصی ساکنان را ثبت کند، می‌تواند زمینه اعتراض و پیگیری حقوقی را فراهم کند.

در چنین شرایطی، اصلاح زاویه دوربین، تغییر محل نصب یا استفاده از قابلیت Privacy Masking راهکارهای مناسب‌تری هستند.

ضبط صدا بدون ضرورت و مجوز قانونی

دوربین‌های مداربسته جدید ممکن است علاوه بر تصویر، قابلیت ضبط صدا نیز داشته باشند. با این حال، نیاز امنیتی به تصویربرداری لزوماً به معنای مجاز بودن ضبط مکالمات خصوصی افراد نیست.

اصل ۲۵ قانون اساسی، استراق سمع و تجسس را جز در موارد مقرر قانونی ممنوع می‌داند. بنابراین بهتر است قابلیت ضبط صدا در دوربین‌های مشاعات غیرفعال باشد، مگر اینکه مبنای قانونی مشخصی برای آن وجود داشته باشد.

برای نصب قانونی دوربین مداربسته در ساختمان چه مراحلی باید طی شود؟

برای جلوگیری از اختلاف میان مالکان و ساکنان، بهتر است نصب دوربین از ابتدا در قالب یک تصمیم رسمی درباره اداره مشاعات انجام شود. طی کردن مراحل زیر به شفافیت تصمیم‌گیری و کاهش اختلافات کمک می‌کند.

مطرح کردن موضوع نصب دوربین در مجمع عمومی مالکان

در مرحله اول، مدیر ساختمان باید موضوع نصب دوربین را برای بررسی و تصمیم‌گیری به مجمع عمومی مالکان ارائه کند.

در این جلسه بهتر است موارد زیر مشخص شوند:

  • هدف از نصب دوربین و مشکلات امنیتی ساختمان

  • تعداد دوربین‌های موردنیاز

  • محل دقیق نصب هر دوربین

  • هزینه خرید، نصب و نگهداری تجهیزات

  • نحوه تأمین هزینه‌ها

  • افراد مجاز برای دسترسی به تصاویر

  • مدت نگهداری فیلم‌های ضبط‌شده

تعیین این موارد باعث می‌شود تصمیم نهایی صرفاً به خرید تجهیزات محدود نباشد و نحوه مدیریت سیستم نظارتی نیز مشخص شود.

رعایت نصاب قانونی تصمیم‌ گیری و ثبت صورت‌ جلسه

مطابق ماده ۶ قانون تملک آپارتمان‌ها، در نبود توافق‌ نامه میان مالکان، تصمیمات مربوط به اداره قسمت‌های مشترک باید با اکثریت آرای مالکانی اتخاذ شود که بیش از نصف مساحت قسمت‌های اختصاصی را مالک هستند.

همچنین مواد ۸ و ۱۲ آیین‌ نامه اجرایی، شرایط رسمیت جلسات و ضرورت ثبت تصمیمات مجمع در صورت‌جلسه را مشخص می‌کنند.

طبق ماده ۸، حضور مالکانی که بیش از نصف مساحت قسمت‌های اختصاصی را در اختیار دارند، برای رسمیت جلسه ضروری است. در صورت حاصل نشدن نصاب، جلسه طبق ترتیبات مقرر در همان ماده تجدید می‌شود و در مرحله نهایی، تصمیمات با تصویب اکثریت عده حاضر معتبر خواهد بود.

در نتیجه، برای جلوگیری از اختلاف باید دعوت از مالکان، حضور یا نمایندگی قانونی آن‌ها، آرای موافق و مخالف و نتیجه نهایی به‌ درستی ثبت شود.

اطلاع‌ رسانی به ساکنان و نصب تابلو هشدار

شفافیت درباره وجود سیستم نظارتی یکی از اصول مهم در مدیریت ساختمان است.

بهتر است در ورودی ساختمان و نقاطی که تحت پوشش دوربین قرار دارند، تابلوهای اطلاع‌رسانی نصب شوند. برای مثال:

«این ساختمان به‌منظور افزایش امنیت مشاعات، مجهز به سیستم دوربین مداربسته است.»

اگرچه نصب چنین تابلویی به‌تنهایی جایگزین رعایت قوانین و حقوق ساکنان نیست، اما به افراد اطلاع می‌دهد که فضای عمومی ساختمان تحت نظارت تصویری قرار دارد.

تعیین مسئول نگهداری و دسترسی به تصاویر

در صورت تصویب نصب دوربین، باید مشخص شود چه شخصی مسئول نگهداری دستگاه ضبط و مدیریت تصاویر است.

معمولاً مدیر ساختمان یا فردی که مجمع به او اختیار داده است، می‌تواند مسئولیت این کار را بر عهده بگیرد.

همچنین بهتر است نحوه درخواست مشاهده تصاویر، شرایط ارائه فیلم به مراجع قانونی و شیوه ثبت دسترسی افراد در صورت‌جلسه یا دستورالعمل داخلی ساختمان مشخص شود.

قوانین ایران درباره انتشار و نگهداری تصاویر دوربین مداربسته چیست؟

قوانین ایران درباره انتشار و نگهداری تصاویر دوربین مداربسته چیست؟

ضبط تصاویر توسط دوربین تنها بخشی از مسئولیت مدیریت سیستم نظارتی است. نحوه ذخیره‌سازی، مشاهده و انتشار تصاویر نیز اهمیت حقوقی دارد.

مسئولیت انتشار تصاویر خصوصی طبق قانون جرایم رایانه‌ای

بر اساس ماده ۱۷ قانون جرایم رایانه‌ای که در ماده ۷۴۵ کتاب پنجم قانون مجازات اسلامی نیز درج شده است، هرکس صوت، تصویر یا فیلم خصوصی یا خانوادگی یا اسرار دیگری را بدون رضایت او، جز در موارد قانونی، منتشر کند یا در دسترس دیگران قرار دهد، در صورتی که این اقدام موجب ضرر یا عرفاً موجب هتک حیثیت شود، مشمول مجازات قانونی خواهد بود.

بنابراین، مدیر ساختمان یا مسئول سیستم نظارتی نباید تصاویر ضبط‌شده را بدون دلیل و مجوز مناسب در گروه‌های پیام‌رسان، شبکه‌های اجتماعی یا اختیار افراد غیرمسئول قرار دهد.

البته باید توجه داشت که هر تصویر ضبط‌شده در راهرو یا پارکینگ لزوماً تصویر خصوصی یا خانوادگی محسوب نمی‌شود؛ تشخیص موضوع به محتوای تصویر، شرایط ضبط و نحوه انتشار آن بستگی دارد.

مسئولیت مدنی ناشی از نقض حقوق ساکنان

طبق ماده ۱ قانون مسئولیت مدنی، هر شخصی که بدون مجوز قانونی و به‌صورت عمدی یا بر اثر بی‌احتیاطی به حقوق قانونی دیگری لطمه وارد کند و موجب خسارت مادی یا معنوی شود، ممکن است مسئول جبران خسارت باشد.

برای مثال، اگر دوربینی بدون رعایت احتیاط به‌گونه‌ای نصب شود که زندگی خصوصی یکی از ساکنان را تحت نظارت قرار دهد و در نتیجه به او زیان وارد شود، امکان طرح دعوای حقوقی با توجه به شرایط پرونده وجود دارد.

به همین دلیل، رعایت حریم خصوصی باید از مرحله طراحی و نصب سیستم در نظر گرفته شود، نه اینکه صرفاً پس از وقوع شکایت مورد توجه قرار گیرد.

چه کسانی اجازه مشاهده فیلم‌های دوربین ساختمان را دارند؟

بهتر است دسترسی به تصاویر ضبط‌ شده محدود به مدیر ساختمان یا اشخاصی باشد که برای این کار تعیین شده‌اند.

سایر ساکنان می‌توانند در صورت وقوع حادثه یا مشاهده موضوع مشکوک، درخواست بررسی تصاویر را مطرح کنند؛ اما این موضوع به معنای داشتن دسترسی دائمی و آزاد به تمام فیلم‌های ضبط‌شده نیست.

در مواردی مانند سرقت، تخریب اموال یا وقوع حادثه، تصاویر مرتبط می‌توانند با رعایت ضوابط قانونی در اختیار مراجع انتظامی و قضایی قرار گیرند.

استانداردهای فنی نصب و نگهداری دوربین مداربسته در مشاعات چیست؟

علاوه بر رعایت مقررات حقوقی، کیفیت تجهیزات و نحوه نصب دوربین نیز اهمیت زیادی دارد. یک سیستم نظارتی نامناسب ممکن است در زمان وقوع حادثه نتواند تصاویر قابل استفاده‌ای ارائه کند.

انتخاب کیفیت تصویر و نوع دوربین مناسب

کیفیت تصویر باید متناسب با محل نصب و هدف نظارت انتخاب شود. برای مثال، دوربین ورودی ساختمان باید بتواند جزئیات افراد را در فاصله موردنظر ثبت کند؛ در حالی که برای پوشش یک فضای بزرگ مانند پارکینگ، زاویه دید و تعداد دوربین‌ها اهمیت بیشتری دارد.

برخی از ویژگی‌های فنی مهم عبارت‌اند از:

  • رزولوشن مناسب متناسب با فاصله تصویربرداری

  • قابلیت دید در شب برای محیط‌های کم‌نور

  • محدوده دینامیکی گسترده برای محیط‌های دارای تضاد نوری

  • استاندارد مقاومت در برابر گردوغبار و رطوبت برای محیط‌های بیرونی

  • قابلیت تشخیص حرکت و جست‌وجوی سریع تصاویر

  • امکان محدود کردن زاویه دید و پوشاندن محدوده‌های خصوصی

تعیین مدت نگهداری تصاویر ضبط‌شده

یکی از موضوعات مهم در طراحی سیستم نظارتی، تعیین ظرفیت ذخیره‌سازی دستگاه DVR یا NVR است.

مدت نگهداری تصاویر به تعداد دوربین‌ها، رزولوشن، نرخ فریم، میزان فشرده‌سازی و ظرفیت هارد دیسک بستگی دارد.

در برخی ساختمان‌ها نگهداری تصاویر برای ۱۵ تا ۳۰ روز می‌تواند انتخاب عملی مناسبی باشد؛ اما این مدت یک الزام عمومی و ثابت قانونی برای تمام ساختمان‌ها نیست.

بهتر است مدت ذخیره‌سازی بر اساس نیاز امنیتی، هزینه تجهیزات و سیاست مشخص‌شده توسط مدیریت ساختمان تعیین شود. همچنین تصاویر قدیمی که دیگر ضرورتی برای نگهداری ندارند، باید مطابق سیاست نگهداری تعیین‌شده حذف شوند.

حفاظت از دستگاه ضبط و جلوگیری از دسترسی غیرمجاز

دستگاه DVR یا NVR باید در محلی امن و دور از دسترس افراد غیرمسئول قرار بگیرد.

برای افزایش امنیت اطلاعات بهتر است اقدامات زیر انجام شوند:

  • استفاده از رمز عبور قوی و منحصربه‌فرد

  • تغییر رمزهای پیش‌فرض کارخانه

  • محدود کردن دسترسی کاربران

  • به‌روزرسانی نرم‌افزار و Firmware دستگاه

  • استفاده از شبکه امن برای دسترسی از راه دور

  • ثبت افراد دارای دسترسی و تغییرات مهم تنظیمات

  • تهیه نسخه پشتیبان از تصاویر مهم در صورت نیاز قانونی

این اقدامات احتمال دسترسی غیرمجاز، حذف تصاویر و انتشار ناخواسته اطلاعات را کاهش می‌دهند.

مقایسه وضعیت حقوقی روش‌های مختلف نصب دوربین در مشاعات ساختمان

برای درک بهتر شرایط نصب دوربین، می‌توان روش‌های مختلف تصمیم‌گیری و اجرای این کار را با یکدیگر مقایسه کرد.

روش نصب دوربینوضعیت حقوقیریسک اختلاف
نصب توسط یک مالک بدون هماهنگی در مشاعاتفاقد پشتوانه تصمیم جمعی و قابل اعتراضبالا
نصب توسط مدیر بدون اختیار یا مصوبه لازموابسته به حدود اختیارات مدیر و شرایط ساختمانبالا
نصب بر اساس تصمیم معتبر مجمع و رعایت مقرراتاصولاً قابل دفاع در چارچوب اداره مشاعاتپایین‌تر
نصب با توافق مالکان و تعیین ضوابط مکتوبشفاف‌تر و کم‌اختلاف‌ترپایین
نصب دوربین با زاویه دید داخل واحدهاممکن است ناقض حریم خصوصی و موجب مسئولیت شودبسیار بالا
انتشار تصاویر خصوصی بدون مجوز قانونیدر صورت تحقق شرایط ماده ۷۴۵ می‌تواند جرم باشدبسیار بالا

 

نتیجه‌گیری

نصب دوربین مداربسته در مشاعات ساختمان یکی از راهکارهای مؤثر برای افزایش امنیت و حفاظت از اموال مشترک است؛ اما اجرای آن در ایران باید با توجه به قانون تملک آپارتمان‌ها، آیین‌نامه اجرایی آن و مقررات مربوط به حریم خصوصی انجام شود.

مطابق ماده ۶ قانون تملک آپارتمان‌ها، تصمیم‌ گیری درباره امور قسمت‌های مشترک در نبود توافق‌ نامه میان مالکان، تابع نصاب قانونی مربوط به آرای مالکان و مساحت قسمت‌ های اختصاصی است. همچنین ثبت تصمیمات مجمع در صورت‌ جلسه و تعیین مسئول نگهداری سیستم نظارتی، به جلوگیری از اختلافات بعدی کمک می‌کند.

از طرف دیگر، نصب دوربین نباید بهانه‌ای برای تصویربرداری از داخل واحدها، پنجره‌ها و فعالیت‌های خصوصی ساکنان باشد. مدیریت دسترسی به تصاویر، جلوگیری از انتشار غیرمجاز فیلم‌ها و انتخاب زاویه مناسب دوربین نیز به اندازه خرید تجهیزات اهمیت دارند.

در نهایت، بهترین روش برای نصب دوربین در مشاعات ساختمان، تصمیم‌گیری شفاف و مستند، رعایت حقوق تمام مالکان و اجرای اصول فنی و امنیتی است؛ به‌ گونه‌ای که امنیت جمعی بدون آسیب به حریم خصوصی افراد تأمین شود.

اگر به دنبال یک تیم متخصص و قابل اعتماد برای راه اندازی شبکه هستید، اسمارت تک میتواند انتخابی هوشمندانه برای شما باشد. این مجموعه با تکیه بر تجربه، پشتیبانی 24 ساعته، امنیت بالا و ارائه راهکارهای متناسب با نیاز کسب و کار، تلاش میکند زیرساخت فناوری شما را پایدار و بهینه نگه دارد. برای دریافت مشاوره، آشنایی با خدمات بیشتر و انتخاب بهترین راهکار برای مجموعه خود، با ما در ارتباط باشید.

سوالات متداول درباره قوانین نصب دوربین در مشاعات ساختمان

آیا یک مالک می‌تواند بدون اجازه سایر مالکان در راهروی ساختمان دوربین نصب کند؟

راهرو از قسمت‌های مشترک ساختمان محسوب می‌شود و یک مالک نمی‌تواند صرفاً با استناد به مالکیت واحد خود، درباره نصب تجهیزات در مشاعات به‌صورت انحصاری تصمیم بگیرد. چنین اقدامی می‌تواند از سوی سایر مالکان مورد اعتراض قرار گیرد و باید وضعیت آن بر اساس مقررات اداره مشاعات بررسی شود.

مدیر ساختمان طبق ماده ۱۴ آیین‌نامه اجرایی قانون تملک آپارتمان‌ها مسئول حفظ و اداره ساختمان و اجرای تصمیمات مجمع عمومی است. بنابراین، اختیار او نامحدود نیست و نصب تجهیزات جدید و تحمیل هزینه مشترک باید در چارچوب اختیارات قانونی، توافق مالکان و مصوبات معتبر انجام شود.

در نبود توافق‌نامه میان مالکان، ماده ۶ قانون تملک آپارتمان‌ها برای تصمیمات مربوط به اداره مشاعات، نصاب اکثریت آرای مالکان دارای بیش از نصف مساحت قسمت‌های اختصاصی را مقرر کرده است. بنابراین، رضایت تک‌تک مالکان در همه موارد شرط قانونی نیست؛ اما باید شرایط و نصاب‌های مقرر برای تشکیل جلسه و تصمیم‌گیری رعایت شوند.

انتشار عمومی تصاویر بدون ضرورت و مجوز مناسب توصیه نمی‌شود. اگر تصاویر شامل اطلاعات خصوصی یا خانوادگی باشند و انتشار آن‌ها بدون رضایت، موجب ضرر یا هتک حیثیت شود، ممکن است مشمول ماده ۷۴۵ قانون مجازات اسلامی قرار بگیرد. بهتر است تصاویر مرتبط با حوادث فقط از مسیر قانونی و در اختیار افراد مجاز قرار گیرند.

اگر زاویه دوربین به‌گونه‌ای باشد که فضای خصوصی واحدها را ثبت کند، ساکنان می‌توانند موضوع را از طریق مدیریت ساختمان پیگیری کنند و در صورت وجود شرایط قانونی، از مسیر مراجع قضایی اقدام کنند. در این شرایط، زاویه دوربین باید اصلاح شود و از تصویربرداری غیرضروری از فضای خصوصی جلوگیری شود.

راهروها، پله‌ها و پاگردهای خارج از قسمت‌های اختصاصی طبق ماده ۴ آیین‌نامه اجرایی قانون تملک آپارتمان‌ها از مشاعات محسوب می‌شوند. نصب دوربین در این قسمت‌ها با رعایت مقررات مربوط به اداره مشاعات و حریم خصوصی امکان‌پذیر است.

برای تمام ساختمان‌های مسکونی یک مدت ثابت و عمومی مانند ۱۵ یا ۳۰ روز در قوانین مورد بررسی تعیین نشده است. مدت نگهداری باید بر اساس نیاز امنیتی، ظرفیت دستگاه ضبط و سیاست مدیریت ساختمان مشخص شود.

مستأجران نیز به‌عنوان استفاده‌کنندگان از ساختمان می‌توانند در صورت وقوع حادثه یا وجود نگرانی امنیتی، درخواست بررسی تصاویر را از مدیر ساختمان مطرح کنند. با این حال، این حق به معنای دسترسی آزاد و دائمی به تمام تصاویر نیست و نحوه ارائه آن‌ها باید با رعایت حریم خصوصی و ضوابط ساختمان انجام شود.